|
In gesprekken met vrienden en vriendinnen ontdekte ik dat ik van nature de goede vraag stel of een vinger op een zere plek leg. Ik kijk naar wat iemand beweegt. Ik voel mededogen voor de mens die je bent. Ik bezit de gave onder iemands huid te kruipen en zo z'n essentiele vraag te voelen. Anderzijds schuw ik een confronterende vraag niet. Je kunt je vriend best een trap onder zijn achterste geven, in liefde. Met deze ingredienten en acceptatie en aandacht wil ik met je op pad gaan. Zo stap voor stap de vragen te onderzoeken die je hebt op dit moment in je leven. De mens die je bent beter te leren kennen. Van hieruit keuzes maken voor stappen die je kunt nemen op je levensweg.
|
De natuur is een bron van bezinning, reflectie, inspiratie en rust. Ze dwingt je af en toe stil te staan en te kiezen langs welk pad je verder wil gaan. Zo komen persoonlijke ontwikkeling en natuur bij elkaar.
|